# Case 4 - Aplikacja dobrostanu, której nikt nie konczy ## Psychologia społeczna - zadanie treningowe **Temat:** Postawy, pomoc psychologiczna i zmiana zachowania ## CZESC I - TRESC CASE STUDY **Tytul case study:** "Aplikacja dobrostanu, której nikt nie konczy" ### Opis sytuacji / case study Na uczelni uruchomiono cyfrowa platforme dobrostanu psychicznego dla studentów. System obejmowal krótki screening samopoczucia, psychoedukacyjne moduly samopomocowe, mozliwosc anonimowego czatu informacyjnego oraz opcje zapisania się na konsultacje psychologiczna. Kampania promujaca platforme poslugiwala się haslami: "Nie czekaj, zadbaj o glowe" oraz "Wsparcie blizej niz myslisz". Promocja obejmowala social media, mailing do studentów i plakaty w akademikach. W pierwszym tygodniu link otworzylo bardzo wiele osob, ale niewielki odsetek dokonczył screening, a jeszcze mniejszy przeszedl do modulu lub zapisal się na rozmowe. Zespol wdrozeniowy zauwazyl, ze wejscie na strone nie przeklada się na realne skorzystanie z pomocy. W rozmowach i ankietach studenci mowili: - "Kliknelam, ale nie chcialam zostawiac danych". - "Jak czytam te pytania, mam wrazenie, ze to dla ludzi w gorszym stanie niz ja". - "Jak mam gorszy dzien, to nie mam sily przechodzic calego modulu". - "Wszyscy mowia o dbaniu o zdrowie psychiczne, ale malo kto naprawde szuka pomocy". - "Wolalabym najpierw porozmawiac z kims bardziej po ludzku, a nie od razu z systemem". Poradnia uczelniana nie odnotowala wyraznego wzrostu liczby konsultacji. Zespol odpowiedzialny za projekt zaczal podejrzewac, ze problem nie dotyczy samej swiadomosci tematu, ale tarcia na granicy miedzy zainteresowaniem a faktycznym wejściem w pomoc. W sprawie pojawiaja się nastepujace problemy: - zainteresowanie kampania nie przechodzi w ukonczenie procesu, - pozytywna postawa wobec dbania o zdrowie psychiczne nie przeklada się na help-seeking, - pojawiaja się obawy o prywatnosc, dopasowanie i koszt emocjonalny wejscia w proces, - narzedzie cyfrowe może byc poznawczo sensowne, ale relacyjnie zbyt "zimne". ## CZESC II - ZADANIA DLA STUDENTA ### Sekcja: Glowny problem/pytanie oraz cel opracowania Sformuluj: - problem/pytanie glowne wynikajace z case study, - cel opracowania. Doprecyzuj: - czy analizujesz postawe wobec pomocy psychologicznej, help-seeking czy ich niespojnosc, - czy problem dotyczy przekazu, procesu, czy obu poziomow naraz, - gdzie najprawdopodobniej dochodzi do utraty użytkowników: przed decyzja, w trakcie czy po wejsciu. ### Sekcja: Material z case study i ograniczenia Wypisz: - minimum 4 fakty/obserwacje z opisu case study, - minimum 3 ograniczenia analizy. Rozroznij: - informacje kluczowe, - informacje uzupelniajace, - hipotezy wymagajace dalszego sprawdzenia. ### Sekcja: Podejscie analityczne Wybierz: - jedno narzedzie glowne, - opcjonalnie jedno narzedzie pomocnicze. Mozesz rozwazyc: - teorie planowanego zachowania, - analize barier help-seekingu, - model elaboracji przekazu ELM, - analize oporu psychologicznego, - analize norm grupowych, - analize architektury wyboru i tarcia procesowego. Podaj: - nazwe narzedzia, - uzasadnienie wyboru, - etapy zastosowania. ### Sekcja: Wyniki analizy Przygotuj jedno opracowanie, np.: - mape miejsc utraty zaangazowania, - tabele barier help-seekingu, - schemat postawa - intencja - zachowanie, - analize procesu od klikniecia do konsultacji. Przedstaw: - wykonane opracowanie, - minimum 3 wnioski z analizy. ### Sekcja: Proponowane warianty Zaproponuj minimum trzy warianty rozwiązania problemu. ### Sekcja: Rozstrzygniecie i uzasadnienie Wskaz preferowany wariant rozwiązania. Uzasadnij wybor w oparciu o: - fakty z case study, - wyniki analizy, - psychologiczne mechanizmy help-seekingu, - realnosc wdrozeniowa. Uwzglednij zalety i ograniczenia. ### Sekcja: Plan dalszych krokow Przedstaw plan działania jako minimum 4 kroki. ### Sekcja: Autorefleksja Opisz: - najwieksza trudnosc interpretacyjna, - ryzyko nadinterpretacji, - minimum 3 kompetencje wykorzystane podczas pracy.
Klucz - otworz po rozwiązaniu ## Wersja modelowa ### Wprowadzenie To case o bardzo aktualnym typie interwencji: cyfrowe rozwiązanie ma obnizyc prog wejscia do pomocy psychologicznej, ale samo obnizenie progu technologicznego nie musi oznaczac obnizenia progu psychologicznego. Platforma jest otwierana, ale nie jest konczona. Oznacza to, ze problem najprawdopodobniej nie lezy na poziomie samej swiadomosci istnienia pomocy, lecz na poziomie przejścia od zaciekawienia do autentycznego wejscia w role osoby szukajacej wsparcia. Case jest zlozony, bo laczy kilka warstw: zainteresowanie kampania, obawy o prywatnosc, poczucie "to jeszcze nie dla mnie", niska energia w gorszym stanie psychicznym oraz brak relacyjnego pomostu miedzy systemem a czlowiekiem. ### Glowny problem / pytanie Dlaczego uczelniana platforma dobrostanu psychicznego przyciaga uwage studentów, ale nie przeprowadza ich skutecznie do ukonczenia screeningu, modulu lub realnego skorzystania z pomocy? ### Cel opracowania Rozpoznac, na jakim etapie procesu help-seekingu studenci odpadaja, jakie mechanizmy psychologiczne to podtrzymuja i jak przeprojektowac interwencje, by zmniejszyc tarcie poznawcze, emocjonalne i relacyjne. ### Doprecyzowanie zakresu analizy Analiza dotyczy przede wszystkim: - niespojnosci miedzy aprobata dla idei dbania o zdrowie psychiczne a realnym zachowaniem pomocowym, - procesu help-seekingu, - roli norm społecznych i samostygmatyzacji, - znaczenia percepcji prywatnosci, wysilku i dopasowania. ### Material z case study #### Fakty kluczowe - Wiele osob otwiera link, ale niewiele konczy screening. - Jeszcze mniej osob przechodzi do modulu lub zapisuje się na konsultacje. - Studenci sygnalizuja obawy o dane i prywatnosc. - Pojawia się mechanizm dystansowania: "to chyba dla osob w gorszym stanie". - W kryzysowym dniu sam proces wydaje się zbyt wymagajacy. - Czesc osob potrzebowalaby najpierw bardziej ludzkiego, mniej systemowego kontaktu. #### Informacje uzupelniajace - Kampania promuje temat troski o psychike, ale nie wiemy, czy wystarczajaco normalizuje samo szukanie pomocy. - Nie ma danych, czy strona jasno komunikuje anonimowosc i kolejne kroki. - Brak wzrostu konsultacji sugeruje, ze klikniecie nie przechodzi w działanie. #### Ograniczenia analizy - Nie wiemy, czy problem dotyczy treści kampanii, UX procesu czy obu elementow naraz. - Brakuje danych o tym, na którym ekranie odpada najwiecej osob. - Nie wiadomo, czy studenci postrzegaja poradnie uczelniana jako miejsce bezpieczne i wystarczajaco dostepne. ### Podejscie analityczne #### Narzedzie glowne `Analiza barier help-seekingu` #### Narzedzie pomocnicze `Teoria planowanego zachowania` #### Uzasadnienie wyboru Najlepiej ten case wyjaśnia perspektywa barier help-seekingu, bo sednem problemu jest nie tylko to, czy studenci "uwazaja pomoc za dobra", ale co blokuje ich wejscie w realny kontakt z pomoca. W materiale widać klasyczne bariery: obawy o prywatnosc, nieidentyfikowanie się z rola osoby "wystarczajaco potrzebujacej", niska energia w gorszym stanie oraz slaba norma faktycznego korzystania z pomocy. TPB jest tu dobrym narzedziem pomocniczym, bo pozwala uporzadkowac te bariery jako: - postawe wobec korzystania z pomocy, - norme subiektywna, - poczucie kontroli nad wykonaniem zachowania. #### Etapy zastosowania 1. Rozpisac proces od klikniecia do konsultacji. 2. Zidentyfikowac miejsce najwiekszego tarcia. 3. Zmapowac bariery poznawcze, emocjonalne, normatywne i technologiczne. 4. Ocenic, czy proces jest wykonalny dla osoby, która juz jest obciazona psychicznie. 5. Zaprojektowac pomost miedzy ciekawoscia a bezpiecznym pierwszym krokiem. ### Wyniki analizy #### Wykonane opracowanie Mapa miejsc utraty zaangazowania | Etap | Obserwacja | Mozliwy mechanizm | |---|---|---| | Zainteresowanie | Wiele osob klika link | Temat jest wazny, kampania przyciaga uwage | | Wejscie w screening | Czesciowy odplyw | Obawy o prywatnosc i identyfikacje z problemem | | Przejscie do modulu | Kolejny spadek | Zbyt duzy wysilek przy obnizonej energii | | Zapis na konsultacje | Bardzo niski odsetek | Wysoki prog symboliczny i relacyjny help-seekingu | #### Interpretacja Platforma zdaje się dobrze radzic sobie z pierwszym krokiem, czyli zwrocenie uwagi. Traci jednak użytkowników tam, gdzie potrzebne jest uznanie: "to jest rowniez dla mnie" oraz "jestem gotowa wejsc w kontakt z pomoca". Dla wielu osob to nie jest tylko klikniecie, ale mini-przejście tozsamosciowe: od osoby zainteresowanej dobrostanem do osoby, która może potrzebowac wsparcia. Drugi problem polega na tym, ze proces może byc za ciezki poznawczo dla osob, które czuja się gorzej. Gdy najtrudniejszy moment psychiczny zbiega się z koniecznoscia czytania, wypelniania i decydowania, narzedzie paradoksalnie staje się najmniej dostepne tym, ktorzy najbardziej mogliby z niego skorzystac. Trzeci problem dotyczy normy społecznej. Studenci slyszą, ze "warto dbac o zdrowie psychiczne", ale nie widzą wystarczajaco wyraznie, ze korzystanie z pomocy jest zwyczajne, bezpieczne i nie oznacza bycia w "gorszym stanie". ### Wnioski z analizy 1. Klikniecie w link nie jest jeszcze zachowaniem pomocowym, tylko zachowaniem eksploracyjnym. 2. Najwazniejsze bariery pojawiaja się na styku prywatnosci, tozsamosci i energii psychicznej. 3. Sama cyfryzacja pomocy nie usuwa stygmy ani trudności z samookresleniem: "czy to juz dla mnie?". 4. Proces wydaje się zbyt malo relacyjny jak na temat, który wymaga poczucia bezpieczenstwa i zaufania. ### Proponowane warianty rozwiązania #### Wariant 1. Uproszczenie procesu i radykalne zmniejszenie tarcia Krotszy screening, jasna komunikacja anonimowosci, mozliwosc przejścia do "pierwszego kroku" bez pelnego modulu. #### Wariant 2. Dodanie pomostu relacyjnego Peer support, ambasadorzy, krótki czat z czlowiekiem lub opcja "porozmawiaj najpierw orientacyjnie", zanim ktos zdecyduje się na konsultacje. #### Wariant 3. Normalizacja help-seekingu Kampania pokazujaca nie tylko dobrostan, ale sam fakt korzystania z pomocy jako zwyczajny i nie zarezerwowany dla "skrajnych" przypadkow. #### Wariant 4. Interwencja mieszana Polaczenie uproszczenia UX, pomostu relacyjnego i normalizacji normy korzystania z pomocy. ### Rozstrzygniecie i uzasadnienie #### Preferowany wariant Najsilniejszy jest wariant 4. #### Uzasadnienie Sam redesign techniczny nie wystarczy, jesli student nadal bedzie myslal: "to chyba nie dla mnie" albo "nie chce zostawiac sladu". Sam peer support tez nie wystarczy, jesli proces nadal bedzie zbyt dlugi i meczacy. Najlepszy efekt powinno dac połączenie trzech poziomow: prostoty, bezpieczenstwa i ludzkiego wejscia. #### Zalety - odpowiada na rzeczywisty, wielopoziomowy charakter problemu, - zmniejsza koszt emocjonalny pierwszego kroku, - lepiej dopasowuje interwencje do stanu osoby odbiorczej, - daje szanse na wzrost realnego help-seekingu, a nie tylko ruchu na stronie. #### Ograniczenia - wymaga koordynacji miedzy UX, poradnia i komunikacja, - peer support potrzebuje dobrego przygotowania i granic, - nawet dobra platforma nie zastapi dostepnosci realnej pomocy, jesli zasoby sa ograniczone. ### Plan dalszych krokow 1. Zbadac dane procesowe: na którym ekranie i w jakim miejscu odpada najwiecej osob. 2. Uproscic onboarding i doprecyzowac komunikacje anonimowosci. 3. Dodac pomost relacyjny przed formalnym zapisem na konsultacje. 4. Przebudowac kampanie tak, by normalizowala pomoc, a nie tylko mowila o dobrostanie. 5. Sprawdzic po zmianach nie tylko klikniecia, ale ukonczenie screeningu, wejscie do modulu i zapisy na konsultacje. ### Autorefleksja #### Trudnosci - Nie pomylic zainteresowania z gotowoscia do pomocy-seeking. - Nie zredukowac case'u do czysto UX-owego problemu. - Zauwazyc, ze w obszarze zdrowia psychicznego granica miedzy "informacja" a "autodefinicja problemu" jest psychologicznie kosztowna. #### Ograniczenia własnych wnioskow - Brakuje danych o dokladnym przebiegu dropoutow. - Nie wiemy, czy platforma byla faktycznie postrzegana jako anonimowa. - Nie da się z samego opisu ocenic, czy glowna bariera jest stygma, wysilek, brak zaufania czy wszystkie naraz. #### Kompetencje wykorzystane podczas pracy - analiza help-seekingu, - interpretacja barier psychologicznych i relacyjnych, - myslenie procesowe, - projektowanie interwencji wspierajacych zachowanie. ### Zrodla i badania wspierajace interpretacje 1. Gulliver A, Griffiths KM, Christensen H. *Perceived barriers and facilitators to mental health help-seeking in young people: a systematic review.* PubMed. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/21192795/ Kluczowe źródło dla barier takich jak stygma, preferencja samodzielnego radzenia sobie i obawy o poufnosc. 2. Evans-Lacko S, et al. *The impact of digital interventions on help-seeking behaviour for mental health problems: a systematic literature review.* PubMed. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35579875/ Przydatne do rozumienia, ze interwencje cyfrowe mogą wspierac help-seeking, ale nie robia tego automatycznie. 3. Lattie EG, et al. *Digital Mental Health Interventions for Depression, Anxiety, and Enhancement of Psychological Well-Being Among College Students: Systematic Review.* PubMed. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31333198/ Wspiera interpretacje dotyczaca studentów i specyfiki cyfrowych form wsparcia na uczelni. 4. Taylor ME, et al. *The Reach, Effectiveness, Adoption, Implementation, and Maintenance of Digital Mental Health Interventions for College Students: A Systematic Review.* PubMed. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/39392547/ Ważne źródło dla pytania, czy dana interwencja faktycznie jest adoptowana i utrzymywana w użyciu. 5. Furniss D, et al. *The Safety of Digital Mental Health Interventions: Systematic Review and Recommendations.* PubMed. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/37812471/ Pomaga uwzglednic kwestie zaufania, bezpieczenstwa i odpowiedzialnego projektowania.